ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ

Η Ράνια Νικολακοπούλου στο Salamina4Escape

Η Ράνια Νικολακοπούλου μιλάει στο Salamina4Escape και στον Μάνο Παπαθεοχάρη για την φανταστική λογοτεχνία και για το βιβλίο της «Η Τελετή του Αίματος»

Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς;

Έχω αποφοιτήσει από το τμήμα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικών και Ψυχολογίας (ΦΠΨ) και έχω παρακολουθήσει σεμινάρια στο εργαστήρι δημιουργικής γραφής Tabula Rasa και μερικά μαθήματα δημιουργικής γραφής στο ΙΕΚ Σαλαμίνας. Εκτός από τη συγγραφή και το διάβασμα, μου αρέσει πολύ το θέατρο και κατά καιρούς έχω συμμετάσχει σε θεατρικές ομάδες της Σαλαμίνας, με τις οποίες έχουμε ανεβάσει κάποιες παραστάσεις. Επίσης, συμμετέχω στα Reflections at Death Disco, με θεατρικά δρώμενα τα οποία γράφω και σκηνοθετώ και στα οποία παίζουμε με μια ομάδα φίλων που αγαπούν την τέχνη και ασχολούνται ενεργά ο καθένας με το αντικείμενό του. Τέλη Οκτώβρη θα συμμετάσχουμε σε μια εκδήλωση στο Isengard, στον Πειραιά. Πέραν αυτών, μου αρέσει η ζωγραφική, η metal και τα tabletop rpg.

Σε ποιους απευθύνεται το βιβλίο σας ;

Η «Τελετή του Αίματος» είναι μια γοτθική νουβέλα τρόμου. Η ιστορία διαδραματίζεται στη σύγχρονη Αγγλία. Η Άμπιγκεϊλ, μια φοιτήτρια αρχιτεκτονικής, αφού μαθαίνει ότι το αγόρι της αγνοείται, αρχίζει να έχει κάποιες παράξενες εμπειρίες και τελικά βρίσκεται μπλεγμένη σε μια κατάσταση από την οποία αδυνατεί να ξεφύγει, καθώς ανακαλύπτει ότι την καταδιώκει ένας βρικόλακας. Η μαγεία κυριαρχεί σε όλη την ιστορία και το παρόν συνδέεται άμεσα με το παρελθόν. Το βιβλίο είναι ευκολοδιάβαστο, γιατί είναι μικρό και έχει γρήγορη πλοκή. Απευθύνεται στους λάτρεις του τρόμου που θα ήθελαν να δουν έναν βρικόλακα ισχυρό κι αδίστακτο, δίχως συναισθήματα, που πατάει κυρίως στο κλασικό μοτίβο του τέρατος, και έρχεται σε αντίθεση με τους «ανθρώπινους» βρικόλακες που προβάλλονται τελευταία στην ποπ κουλτούρα.

Μιλήστε μας για το ελληνικό φανταστικό στη ελληνική λογοτεχνία

Υπάρχουν πολλοί ταλαντούχοι Έλληνες συγγραφείς του φανταστικού και πληθώρα βιβλίων. Δυστυχώς όμως η σκηνή είναι ακόμη άγνωστη στο ευρύ κοινό. Από τους μεγάλους εκδοτικούς οίκους, μόνο ελάχιστοι εκδίδουν βιβλία τρόμου και φαντασίας από Έλληνες συγγραφείς. Έτσι οι περισσότεροι συγγραφείς εκδίδουν σε μικρούς εκδοτικούς οίκους ή παίρνουν τον δρόμο της αυτοέκδοσης. Τα βιβλία μπορεί κανείς να τα βρει σε φεστιβάλ ή μέσω ιντερνέτ, όμως όσον αφορά τα βιβλιοπωλεία, θα υπάρχουν το πολύ σε δέκα ή δεκαπέντε. Ωστόσο είμαι αισιόδοξη. Τα φεστιβάλ έχουν όλο και μεγαλύτερη απήχηση στον κόσμο και υπάρχουν βιβλίο-ομάδες στο facebook που ασχολούνται με την λογοτεχνία του φανταστικού και του τρόμου. Πιστεύω πως η ελληνική σκηνή με τον καιρό θα αποκτήσει μεγαλύτερη αναγνώριση. Εξάλλου, έχω διαβάσει πολύ αξιόλογα βιβλία από Έλληνες συγγραφείς, που δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από βιβλία ξένων και αξίζει να γίνουν ευρέως γνωστά.

   Θα σας ενδιέφερε να ασχοληθείτε με κάποιο άλλο λογοτεχνικό είδος;

Ο τρόμος είναι ξεκάθαρα το αγαπημένο μου είδος. Πειραματίζομαι με ιστορίες σκοτεινής φαντασίας, με θρίλερ που συνδυάζουν τρόμο και επιστημονική φαντασία ή και με ψυχολογικά θρίλερ, αλλά ποτέ δεν απομακρύνομαι πολύ από τον τρόμο. Δεν νομίζω ότι θα γράψω ποτέ κάτι που να μην έχει σχέση με τρόμο.

Πως ξεκινήσατε να γράφετε το πρώτο σας βιβλίο;

Ήταν μια μέρα που είχε καταιγίδα, δηλαδή τον αγαπημένο μου καιρό! Έβαλα μουσική και άρχισα να γράφω την σκαλέτα, τον κορμό της ιστορίας μου. Ήξερα ότι ήθελα να γράψω μια ιστορία τρόμου με έναν βρικόλακα και ανέπτυξα την ιδέα. Τελείωσα την σκαλέτα την ίδια μέρα. Αυτή ήταν η αρχή. Μετά από κάποιο διάστημα άρχισα να δουλεύω το υλικό που είχα και σιγά σιγά πήρε λογοτεχνική μορφή. Μετά από πολύ rewriting, αλλαγές και διορθώσεις δημιουργήθηκε αυτό το βιβλίο.

Αγαπημένο σας βιβλίο;

Ο Παράξενος Τόμας του Dean Koontz.

Υπάρχει κάποιο επόμενο βιβλίο που έχετε στο μυαλό σας;

Αυτόν τον καιρό γράφω μια ιστορία κοσμικού τρόμου με στοιχεία επιστημονικής φαντασίας. Επίσης σκέφτομαι να γράψω συνέχεια για την «Τελετή του Αίματος». Υπάρχουν κι άλλες ιδέες για βιβλία, που θα γραφτούν όταν έρθει η σειρά τους, αλλά προς το παρόν επικεντρώνομαι σε αυτό που γράφω τώρα.

Το ζητούμενο στη λογοτεχνία του φανταστικού είναι ο προσδιορισμός του πεπερασμένου ανθρώπου που συνδιαλέγεται με έναν απέραντο κόσμο;

Όχι, δεν θα το έλεγα. Αυτό είναι στοιχείο του κοσμικού τρόμου, το να φαίνεται, δηλαδή, ο άνθρωπος ως κάτι ασήμαντο μέσα σε ένα αχανές και αφιλόξενο σύμπαν, γιατί ο κοσμικός τρόμος βασίζεται στον φόβο για το άγνωστο και στο γεγονός ότι ο άνθρωπος δεν είναι ούτε το κέντρο του κόσμου, ούτε το κυρίαρχο ον. Ωστόσο, αυτό δεν συμβαίνει σε όλες τις ιστορίες του φανταστικού. Εξάλλου το φανταστικό είναι ένας όρος που περιλαμβάνει πολλά υποείδη με σημαντικές διαφορές και θεωρώ ότι η κάθε ιστορία (ακόμη κι αυτές που ανήκουν στο ίδιο είδος) είναι ξεχωριστή. Κάθε ιστορία έχει διαφορετικό θέμα, διαφορετική υπόθεση και διαφορετικούς ήρωες. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει κανένα ζητούμενο στην λογοτεχνία γενικά. Ο κάθε συγγραφέας γράφει αυτό που θέλει να γράψει. Αν υπήρχε κάποιο ορισμένο ζητούμενο στο οποίο θα έπρεπε να απαντούν οι συγγραφείς, τότε όλες οι ιστορίες θα ήταν ίδιες, οπότε ευτυχώς που δεν υπάρχει. Κάποια βιβλία γράφονται για να προβληματίσουν και κάποια άλλα για να διασκεδάσουν και τίποτα από τα δύο δεν είναι λάθος. Εγώ προσωπικά γράφω απλώς τις ιστορίες που θα μου άρεσε να διαβάζω.