ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ

Τραγουδάμε το «ΟΧΙ» κάθε μέρα…

Ήταν Ιανουάριος του 1941, στο βουνό Τόµορι της Αλβανίας. Η ξαφνική ιταλική επίθεση µε όλµους στο ελληνικό φυλάκιο που πολεµούσε ο Κώστας Μάνεσης ως δεκανέας, προκάλεσε τον ακαριαίο θάνατο πέντε συµπολεµιστών του. Ο ίδιος ο Κώστας Μάνεσης σώθηκε µε σοβαρά τραύµατα στα πόδια.  Καθώς κουβαλούσε έναν συμπολεμιστή του βαρύτερα τραυματισμένο από τον ίδιο,δεν πρόλαβε το φορτηγό που μάζευε Έλληνες στρατιώτες. Συνελήφθησαν και πήγαν αιχμάλωτοι πολέμου στην Ιταλία. Με την επαναλειτουργία της δισκογραφικής εταιρίας  Columbia το 1946 ο Κώστας Μάνεσης δίνει τους στίχους και ο Γιάννης Παπαϊωάννου γράφει τη μουσική για ένα από τα μεγαλύτερα ζεϊμπέκικα τραγούδια, που γράφτηκαν ποτέ. Αυτό δεν είναι άλλο από το «Πέντε Έλληνες στον Άδη»

Πέντε Έλληνες στον Άδη

ανταμώσαν ένα βράδυ

Και το γλέντι αρχινάνε

κι όλα γύρω τους τα σπάνε

Με μπουζούκια, μπαγλαμάδες

τρέλαναν τους σατανάδες

Κι από κέφι ζαλισμένοι

χόρευαν οι κολασμένοι

Στο ρωμαίικο τραγούδι

κάηκε το πελεκούδι

Κι όλοι φώναζαν αράδα

να μας ζήσει η Ελλάδα

Στον απόηχο της Εθνικής μας επετείου, ας κάνουμε τον κόπο να διαβάσουμε προσεχτικά του στίχους τούτους. Περικλείουν μέσα τους, όλους τους λόγους της νίκης  που γιορτάσαμε.